Rada gminy podjęła uchwałę w sprawie programu opieki nad zwierzętami bezdomnymi oraz zapobiegania ich bezdomności. Jako podstawę prawną wskazała art. 18 ust. 2 pkt 15 ustawy z 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (DzU z 2024 r. poz. 1465, ze zm.) oraz art. 11a ust. 1 ustawy z 21 sierpnia 1997 r. o ochronie zwierząt (DzU z 2023 r. poz. 1580; dalej: ustawa). W dokumencie postanowiła, że gmina sfinansuje opiekę weterynaryjną nad bezdomnymi zwierzętami oraz zapewni im całodobową opiekę weterynaryjną w sytuacji, gdy wzięły udział w zdarzeniu drogowym.
Zgodnie z art. 11a ust. 2 pkt 8 ustawy, program opieki nad zwierzętami bezdomnymi oraz zapobiegania bezdomności zwierząt obejmuje w szczególności zapewnienie całodobowej opieki weterynaryjnej w przypadkach zdarzeń drogowych z udziałem zwierząt. Zgodnie z wyrokiem Naczelnego Sądu Administracyjnego z 21 maja 2024 r. (sygn. akt I OSK 12/24), wykładnia językowa wskazuje wyraźnie, że regulacja ta odnosi się do wszystkich zwierząt, które ucierpiały w zdarzeniach drogowych. Nie różnicuje obowiązku zapewnienia całodobowej opieki weterynaryjnej od tego, czy dane zwierzę jest bezdomne, czy też posiada opiekuna.
Jak zauważył organ nadzoru, rada gminy ograniczając w uchwale całodobową opiekę weterynaryjną w przypadkach zdarzeń drogowych wyłącznie do zwierząt bezdomnych naruszyła w sposób istotny art. 11a ust. 2 pkt 8 ustawy. Przywołany przepis zobowiązuje ją bowiem do zapewnienia całodobowej opieki weterynaryjnej każdemu zwierzęciu, a nie jedynie bezdomnemu.
Mając powyższe na uwadze organ nadzoru stwierdził nieważność uchwały w całości.
Rozstrzygnięcie nadzorcze wojewody pomorskiego z 6 maja 2025 r., nr PN-I.4131.25.2025.BR
