Sprawa dotyczyła spółdzielni mieszkaniowej, która – powołując się na tzw. prawnie uzasadniony interes – zainstalowała kamery w altanach śmietnikowych w celu egzekwowania prawidłowej segregacji odpadów i ograniczenia ryzyka podwyższonych opłat z tym związanych.
NSA przypomniał, że przetwarzanie danych osobowych na podstawie art. 6 ust. 1 lit. f RODO jest dopuszczalne wyłącznie wtedy, gdy łącznie spełnione są trzy przesłanki. Po stronie administratora muszą istnieć cele, dla osiągnięcia których przetwarzanie danych osobowych jest niezbędne; cele te muszą wynikać z „prawnie uzasadnionych interesów” realizowanych przez administratora; a ponadto „prawnie uzasadnione interesy” administratora muszą mieć charakter nadrzędny wobec interesów lub podstawowych praw i wolności osoby, której dotyczą przetwarzane dane. Sąd podkreślił przy tym szczególne znaczenie kryterium niezbędności, rozumianego jako brak rzeczywistej możliwości osiągnięcia zamierzonego celu w inny, mniej ingerujący sposób.
W realiach sprawy NSA uznał, że cele spółdzielni – związane z kontrolą segregacji odpadów i unikaniem podwyższonych kosztów – mieszczą się w granicach prawnie dopuszczalnego interesu. Nie oznacza to jednak, że rejestracja wizerunku mieszkańców w altanach śmietnikowych jest środkiem niezbędnym do realizacji tych celów. Sąd wskazał na istnienie alternatywnych, powszechnie dostępnych i mniej inwazyjnych rozwiązań, takich jak stosowanie zindywidualizowanych worków na odpady.
NSA zaakcentował również, że nawet hipotetyczne spełnienie przesłanki niezbędności nie przesądza o legalności przetwarzania danych. Konieczne jest bowiem przeprowadzenie oceny, czy interes administratora ma charakter nadrzędny wobec praw i wolności osób, których dane dotyczą. W tego rodzaju sprawie – jak wskazał sąd – prawnie uzasadnione interesy administratora nie miały charakteru nadrzędnego wobec konstytucyjnie chronionego prawa do prywatności i autonomii informacyjnej jednostki. Wizerunek osoby fizycznej stanowi dane osobowe, a jego utrwalanie w przestrzeni wspólnej budynków wielorodzinnych ingeruje w sferę wolności osobistej, wywodzonej z godności człowieka.
Wyrok NSA z 14 stycznia 2026 r., III OSK 147/23
